සිරි මාමා

මතක ආවර්ජනයක් ලෙස (පවුලේ සැමට)
​”පරපාවෙන් බදුල්ලට — අපේ සිරි මාමාගේ අමමරණීය මතකය වෙනුවෙන්.”
​නමුණුකුල කඳු පාමුල සුන්දර පරපාව ගම්මානයෙන් ඇරඹී, ජීවිතය ජයගත් අපේ සිරි මාමාගේ නිහතමානී ජීවන චාරිකාව පිළිබඳ සොඳුරු මතක සටහනකි මේ. ඔහුගේ සරලකම, කරුණාව සහ අපට ලබා දුන් ආදරය සැමදා අපේ හදවත් තුළ රැඳෙනු ඇත

පරපාවෙන් බදුල්ලට — අපේ සිරි මාමාගේ ජීවන චාරිකාව
​ඌව පළාතේ පස්සර නගරයට ආසන්නව, නමුණුකුල කන්ද පාමුල පිහිටි පරපාව යනු ඉතා සුන්දර කුඩා ගම්මානයකි. එය එම ප්‍රදේශයේ ඇති මනරම්ම ස්ථානවලින් එකකි. මගේ මවගේ සීයා වූ පරපාවේ කිරිඅප්පා, සිංහල, දෙමළ සහ ඉංග්‍රීසි යන භාෂා ත්‍රිත්වයම චතුර ලෙස හැසිරවිය හැකි, උස, කඩවසම් පුද්ගලයෙකි. ඔහු බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයන්ට අයත් නමුණුකුල තේ වත්තේ ‘කන්කානම්’ (අධීක්ෂක) ලෙස සේවය කළේය. නිතරම කැකී ඇඳුමෙන්, ජෝන් වයිට් බූට් සපත්තු, තොප්පිය සහ සාක්කු ඔරලෝසුවෙන් සැරසී සිටි ඔහු, අභිමානයෙන් හා ගෞරවයෙන් පිරුණු රුවක් විය.
​ඔහුගේ බිරිඳ වූ පරපාවේ කිරිඅම්මා, මිටි, කරුණාවන්ත හදවතක් ඇති, සැමටම ඉතා සුහදශීලීව සැලකූ කාන්තාවකි. පරපාව විහාරස්ථානය ගොඩනැගීමට දායක වූ ඇය, ඇගේ පරිත්‍යාගශීලී බව නිසාම ප්‍රසිද්ධියට පත්ව සිටියාය. සෑම වසරකම සිංහල අලුත් අවුරුද්දට පෙර කිරිඅප්පා බෝට්ටුවෙන් මදුරාසිය බලා සංචාරය කරන අතර, ආපසු එනවිට නෑදෑයින්ට සහ ගම්වාසීන්ට තෑගි බෝග, ඇඳුම් පැළඳුම් සහ රසකැවිලි රැගෙන ඒමට අමතක නොකළේය.
​ඔවුන්ට දරුවන් කිහිප දෙනෙකු සිටියහ. බාල පුතා වූ පරපාවේ ධම්මජෝති හිමියන්, ධර්මරාජ විද්‍යාලයේ සහ අස්ගිරිය පිරිවෙනේ ඉගෙනුම ලැබූ දක්ෂ ශිෂ්‍යයෙකි. ඔහු පැවිදි දිවියට ඇතුළත් වූ අතර පසුව නැවත ගිහි ජීවිතයට පැමිණිය ද, සැමගේ ගෞරවයට පාත්‍ර වූ කල්පනාකාරී පුද්ගලයෙකු විය. ඔවුන්ගේ වැඩිමහල් දියණිය වූ සුදු මැණිකේ මගේ මිත්තණියයි. දෙවන දියණිය විවාහ වූයේ බද්දේගම වතු නිලධාරියෙකු වූ වීරසිංහ මහතා සමඟයි. ඔවුන්ගේ වැඩිමහල් පුත්‍රයා අපේ ආදරණීය සිරි මාමා විය.
​සිරි මාමා පරපාව සිට පස්සර මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයට දිනපතා සැතපුම් දොළහක් පමණ පයින් ගමන් කළ දක්ෂ මෙන්ම අධිෂ්ඨානශීලී ශිෂ්‍යයෙකි. ඉංග්‍රීසි මාධ්‍යයෙන් අධ්‍යාපනය ලැබූ ඔහු වාද විවාදවලට මෙන්ම පාපන්දු ක්‍රීඩාවටද දස්කම් දැක්වීය. වරක් ඔහු ඉංග්‍රීසි කථිකත්වය වෙනුවෙන් ‘Plantation Shield’ සම්මානය ද දිනා ගත්තේය. අධ්‍යාපනය අවසන් කිරීමෙන් පසු ඔහු බදුල්ලේ ධර්මදූත විද්‍යාලයට ගුරුවරයෙකු ලෙස සම්බන්ධ විය. එහිදී ඔහු සිය ඉගැන්වීමේ රටාව සහ පිරිසිදු සුදු ජාතික ඇඳුම නිසා කාගේත් ආදරයට පාත්‍ර විය.
​සන්සුන්, ගෞරවනීය සහ යහපත් ගතිගුණවලින් පිරිපුන් ඔහුට කවුරුත් ආදරය කළහ. පරපාව ගෙදර එන සෑම අවස්ථාවකම ජෑම් ටින්, ටොෆි සහ වැඩිහිටියන් සඳහා බ්‍රිස්ටල් දුම්වැටි වැනි කුඩා තෑගි රැගෙන ඒමට ඔහු පුරුදුව සිටියේය. ‘අයිනොනා ආච්චි’ විසින් විවාහ යෝජනා කිහිපයක් ගෙන ආවද, එකල ඒවා සාර්ථක වූයේ නැත.
​දිනක් දුම්රියෙන් ගමන් කරමින් සිටියදී ඔහු හදිසි අනතුරකට ලක්ව රෝහල්ගත කෙරිණි. එහිදී ඔහුට කල්‍යාණි නන්දා නම් කරුණාවන්ත හෙදිය මුණගැසුණි. ඔවුන්ගේ මිතුදම පසුව ආදරයකට පෙරළුණු අතර කෙටි කලකින් ඔවුන් විවාහ විය. පසුව දෙදෙනාටම පස්සරට ස්ථාන මාරුවීම් ලැබුණි – ඔහු දිගටම ගුරු වෘත්තියේ යෙදුණු අතර ඇය රෝහලේ සේවය කළාය. කොටමුදුන ප්‍රදේශයේ පිහිටි ඔවුන්ගේ අලුත් නිවස සිනහවෙන් හා මිත්‍රත්වයෙන් පිරී පැවතුණි. සෑම ඉරිදාවකම අමුත්තන්ගෙන්, රසවත් කතාවලින් සහ රසවත් ආහාර වේලවල්වලින් ඒ නිවස ජීවමාන විය.
​වසර කිහිපයකට පසු, ඔවුන්ට මැණිකේ නමින් ලස්සන දියණියක ලැබුණි. පවුලේ කුඩා කුමරිය වූ ඇය ආදරය හා උණුසුම මැද හැදී වැඩී පසුව ගුරුවරියක බවට පත් වූවාය. ඇය සැවොම අතර ප්‍රසිද්ධ වූයේ “ජපන් ටීචර්” යන ආදරණීය නාමයෙනි.
​කාලය ගෙවී යද්දී කල්‍යාණි නන්දා හදිසියේම මෙලොවින් සමුගත්තාය. එය මුළු පවුලටම දැඩි ශෝකයක් විය. එසේ වුවද, සිරි මාමා තම ජීවිතයේ අවසන් දිනය දක්වාම නෑදෑ හිතමිතුරන් සමඟ සුහදව කතාබහ කරමින් ඉතා ගෞරවනීය ලෙස ජීවත් විය. ඔහුගේ මෘදු හඬ, නැණවත් අදහස් සහ කරුණාවන්ත හදවත අපගේ මතකයේ සදාකල් රැඳී පවතිනු ඇත.
​නමුණුකුල කඳු සෙවණේ පරපාවෙන් ඇරඹි ඔහුගේ ඒ සුන්දර ජීවන චාරිකාව බදුල්ලේදී නිසලව නිම විය. ඔහුගේ ජීවිතය ඔහුව හඳුනන සැමට ආශිර්වාදයක් විය. සරලකම, කරුණාව සහ පවුල කෙරෙහි වූ අපිරිමිත ආදරය නිසා ඔහු සැමදා අපේ හදවත් තුළ ජීවත් වනු ඇත.